หนูพุก View my profile

Recommend

Florida

ครื่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
สมมติว่าเป็นเสียงเครื่องบิน ที่กำลังใกล้ลงจอด ลิกับมิกกี้(เพื่อนสนิทที่มาด้วยกัน)
อยู่ในอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น จากการเดินทางเปลี่ยนเที่ยวบิน 4 รอบ ไหนจะตกเครื่องติดอยู่สนามบินไปไหนไม่ได้
และแล้วตอนนี้ พวกเราก็มาถึง Florida เมือง Fort Myers ที่รอคอย...

วินาทีแรกที่มาถึง ราวกับการได้หลุดพ้นจากบ่วงเวรกรรม ของการนั่งเครื่องบิน
(แต่ก็ยังไม่วาย ต้องมาทำงานที่สนามบินอีกอยู่ดี เหอะๆๆ หนีเครื่องบินไม่พ้นสินะตู)

การอาศัยในต่างแดนครั้งนี้ เรามากันเป็นหมู่คณะ มีรุ่นน้อง-เพื่อนจากมหาลัยเดียวกัน
เพื่อนสาวจากจังหวัดอุดร 1 คนและรุ่นน้องเป็นบ่าวกทม.อีก 1 คน
ทั้งหมดเป็นกลุ่มคนไทยชาย 3 หญิง 7 จะมาร่วมใช้ชีวิตภายใต้ชายคาเดียวกันนานกว่า 3 เดือน

ที่พักของพวกเรา เป็นบ้านใต้ถุนสูงทรงไทย แต่ข้างในตกแต่งสไตล์ฝรั่ง
มีห้องพักเล็กๆ 3 ห้อง ... ชาย 3 คนต่อ 1 ห้อง แล้วก็ ผู้หญิงแบ่งเป็น 3 คนกับ 4 คนพักใน 2 ห้องที่เหลือ
ภายในมีห้องน้ำ 1 ห้อง ห้องครัว 1 ห้อง เครื่องซักผ้า เครื่องอบผ้า เครื่องทำความร้อน

ห้องนอนมีเตียงนอน ผ้าห่มและหมอน ...ผ้าห่มมีรอยเปื้อนคราบเลือดและขนหมาอีกด้วย O_O!!
...อะไรวะเนี่ย!! โอ้แม่เจ้า!!....

ส่วนกระเป๋าเดินทางที่หายไป หลังจากทำการติดต่อกับเจ้าหน้าที่สายการบินแล้ว
ประมาณ 2 วันกว่าๆ กระเป๋าก็เดินทางตามมาถึงบ้านจนได้ น่าปลื้มใจจริงๆ T^T"
...นึกว่าจะไม่มีเสื้อผ้าใส่แล้ว (ได้เปลี่ยนชุดชั้นในซะที กระซิกๆ)

ส่วนเจ้าของบ้านเป็นหญิงไทย แต่งงานกับหนุ่มฝรั่งตาน้ำข้าว ผ่านประสบการณ์ร้อนหนาวมาอย่างโชกโชน
ไม่ขอพูดถึงในที่นี้... แต่นี่ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พวกเราต้องย้ายที่อยู่กันในตอนหลัง

อุตส่าห์หนีเมืองไทยมาต่างประเทศ ก็ยังได้อยู่กับบรรยากาศไทยๆไม่ต่างจากเดิม
....ทั้งอาหารไทย คนไทย ภาษาไทย และที่พักแบบไทย...
ตอนเช้ามีกระรอกวิ่งไปมาด้วยนะเคอะ บรรยากาศดุจดั่งภูกระดึง
นี่ตูยังไม่ได้ออกจากประเทศไทยใช่ไหม???

เพื่อนสาขาที่มาด้วยกัน
เติ้ล มิกกี้ แล้วก็ป้าเอง

ก้าวแรกสู่ Florida

...ทุกอย่างในเมืองนอกไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเสมอไป...

เมือง Fort Myers เป็นเมืองเล็ก ประชากรไม่มากอย่างที่คิด แต่วัฒนธรรมเรื่องการทักทายน่าประทับใจมาก
ผู้คนที่นี่จะทักทายกันตลอดเวลา และให้ความเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน
โดยเฉพาะเด็กมหาลัยหัวดำจากต่างแดน ที่หน้าตาละอ่อน เหมือนพวกไม่รู้จักโลกอย่างพวกเรา
เวลาไปไหนมาไหน ก็มีคน Say Hello, How are you?ให้ได้ทดลองใช้ภาษากันอยู่ไม่เว้ณแต่ละวัน
ยิ่งเรื่องถามทาง... จะให้คำแนะนำกันอย่างเต็มที่ "แต่พูดช้าๆหน่อย หนูยังไม่ชินภาษาเคอะ"

บรรยากาศที่ Downtowm ราวกับเมืองร้าง
เห็นแล้วนึกถึง Silent Hill

อากาศที่นี่ บางวันก็ร้อนบางวันก็หนาวมากถึงมากที่สุด ปรับอุณหภูมิกันลำบาก ป่วยกันไปเลยก็มี
แต่โชคดีที่ที่พักมีเครื่องทำความร้อน จึงไม่ทรมาณมากเท่าไหรนักในช่วงที่อากาศหนาว

การเดินทางส่วนใหญ่ จะใช้รถโดยสารประจำทาง รึว่ารถเมลล์บ้านเฮานี่แหละเด้อ
แต่รถเมลล์ที่นี่เค้ามาเป็นเวลา "On time" เวลาไหน เวลานั้น... แถมมีวันหยุดวันอาทิตย์อีกด้วย
หากวันไหนไม่มีรถเมลล์ผ่าน ก็ซวยโคตร เพราะออกไปไหนไม่ได้เลย
และยิ่งวันไหนพลาดรถรอบนั้นไป ก็ต้องรอรถเมลล์รอบต่อไปนานเป็นชั่วโมง O_O""
รถเมลล์เมืองนอกเค้าบ่จอดซี้ซั้วเหมือนบ้านเรานะเคอะ
เค้าจอดตามป้ายเท่านั่น
หากไม่มีป้ายในจุดที่จะลง ก็ต้องลงป้ายก่อนหน้านั้นหรือป้ายถัดไป แล้วเดินย้อนเอาเองเด้อ!!
ที่เป็นแบบนี้ คงเพราะรถยนต์และน้ำมันที่นี่ ถูกกว่าบ้านเราเยอะมาก ถ้าเทียบแล้วซื้อรถมาขับเองคงคุ้มกว่า

รถใครก็ไม่รู้สวยดี แต่น่าจะล้างซะหน่อยนะพี่

สภาพตอนรอรถเมลล์ที่จริงไม่ได้สดใสอย่างในภาพกันหรอกเด้อ

อีกอย่างหนึ่ง...
เนื่องจากเป็นเมืองที่เรียกว่า "ชนบท" ก็คงว่าได้
ตัวเมืองแต่ละจุดห่างกันค่อนข้างไกลมาก ถ้าใช้กลยุทธ์ในการเดินก็ยากที่จะไหว
ทำให้เสียเวลาในหนึ่งวันไปกับการเดินทางเป็นส่วนใหญ่

บรรยากาศการเดินกลับบ้าน
วิวดี แต่เหนื่อยอ่ะ

โดยเฉพาะ บ้านพักที่เราอยู่ใช้เวลาเดินทางจากที่ทำงานนาน 4 ชม.ครึ่ง
นั่งรถเมลล์ 3 ต่อ เสียเวลารอรถเมลล์อีก ราวๆรอบละ ครึ่งชั่วโมง
ขากลับต้องเดินเข้าบ้านอีกราวๆ 30 นาที
..................................................................จะตายห่าเคอะ!!
วันไหนที่เลิกงานหน่อย สัก 5 โมงเย็น ใช้เวลาเดินทางถึงบ้านก็ปาเข้าไป 4 ทุ่มกว่าๆแล้ว
ต่อให้เวลาที่นี่ 1 ทุ่มกว่าๆจะยังไม่มืดก็ตามทีเถอะ .... ถนนแถวบ้านไม่มีไฟถนนซะด้วย

กลับบ้านกันเป็นหมู่คณะ
สภาพหลังเลิกงาน โทรมกันทุกคน เพราะยืนติดกันนาน 8 ชม. ไม่ได้นั่ง
หมายเหตุ :
ขณะเวลาประมาณ 1 ทุ่มกว่าแล้ว ยังสว่างอยู่เลยจ้า
แต่ถ้า 2 ทุ่มเมื่อไหร ก็โคตรมืดดดดดดดดดดดดด

อ๋อ !!! ในช่วงวันที่ไปถึง Florida มีงาน Bike Night ที่ Downtown
รถมอเตอร์ไซต์เท่ห์ๆ เต็มเมืองเลยค๊าบ!! ทั้งตัวรถ ทั้งคนขับ สุดยอดดดดดด(เหมือนในหนังเลย )
โชคดีที่ได้มาดูด้วยตาของตัวเอง ^____________^
เห็นแล้วทำให้นึกถึง American Shopper ในช่อง Discovery Channel เลยเด้อ
อยากเจอลุงพอลจังเลยเจ้าค๊าเอ้ย!!

ลงแค่ภาพเดียว เพราะความขี้เกียจส่วนบุคคล

อีกนิด...
บังเอิญเจอน้องหมา ที่มากับคุณพี่สิงห์มอเตอร์ไซต์ หน้าตาคล้ายๆโนอาด้วยนะ
เห็นแล้วก็คิดถึงโนอา อยากเข้าไปเล่นด้วย แต่กลัวคุยกันไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวหาว่าเรามาวางยาหมา

ทางด้านที่ทำงาน

นับว่าเป็นโชคดีของพวกเรา ที่ได้ที่ทำงานในสนามบิน มีเจ้านายที่แสนดี(ดีโคตร!!!!!!)
เพื่อนทำงานที่ดี คนใจดีและสิ่งดีๆอีกมากมายที่คาดไม่ถึง
ยังเหลือเวลาให้ได้เรียนรู้การทำงานจากที่นี่อีกมาก แล้วจะมาเล่าให้ฟังแน่นอนจ้า

ในภาพเป็นเพื่อนร่วมงานจากประเทศไทย
ยกเว้ณสาวฝรั่งตรงกลาง ชื่อ Christy น่ารักมากๆ ^____^ คนนี้เป็นเจ้าหน้าที่ฝึกงานค่ะ
(ยังขาดชายหนุ่มอีก 2 คน)

Entry หน้า จะพาไปส่องหนุ่มสาวริมชายหาด ณ ต่างแดน

แอบคิดถึงคนที่บ้าน
คิดถึงไอ้ตัวขาวๆ...แล้วก็ไอ้หนุ่มหัวเกรียน T___T
ดีใจจัง มีอินเตอร์เน็ตให้เล่นแล้ววววววววว

...ติดตามตอนต่อไป